| 個人檔案||l---lvlama_lvlai---l||...相片部落格 | 說明 |
||l---lvlama_lvlai---l||คนที่เข้มแข็ง ไม่ใช่ว่าเจ็บไม่ได้ร้องไห้ไม่เป็นนะเว่ย |
||||
|
11月29日 วิ่งๆๆๆๆ วิ่งๆๆๆๆ วิ่ง ควาย! ควาย!! ควาย!!! ควาย !!!!
ไม่ได้จะด่าใครนะ แค่เลียนแบบวลี วิ่งๆๆๆๆ วิ่งๆๆๆๆ วิ่ง ไป ไป ไป ไป!!!
ไปวิ่งมาอีกแล้ว 555+ ขึ้นชื่อว่าวิ่งควาย...ดังนั้น เส้นทางมันจะไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบแน่นอน
ตอนเย็นวันที่ 25 เรียนเสร็จแวะเจอแอ้กะแนนใต้ตึก เม้าท์ๆๆจนสอยเอาแนนมาเป็นหนึ่งในผู้เข้าแข่งขันวิ่งควายครั้งนี้ได้
กว่าจะนั่งรถเข้ากรุงฯ มุ่งสู่การเตรียมพร้อมวันแข่งจริงในวันรุ่งขึ้น กว่าจะถึงก็ปาไปทุ่มกว่าๆ
เจอพี่โรสกับพี่บิวที่ BTS ตอนถึงชิดลมแม่โทรมาพอดี แต่มันไม่ขึ้นชื่ออ่ะเลยกว่าจะรับ..
แม่ : กว่าจะรับนะลูก เค้า: หวัดดีค่ะ มันไม่ขึ้นชื่อแม่อ่ะ แม่อยู่ไหน? (ต้องรีบเบี่ยงประเด็น) แม่: อยู่คอนโดลุง พรุ่งนี้แม่ไปภูเก็ตไง เธอก็รู้แล้วนี้ (ในหัวแบบ คอนโดลุง ๆ แถวไหนวะ จำไม่ได้ แม่อยู่กรุงเทพ ตรูอยู่ชิดลม แม่อยู่กรุงเต๊บ !!!ส่วนไหนวะ จะป๊ะกันไม๊? ) เค้า: ฮ๊า..เที่ยวตลอดนะแม่ ไปภูเก็ตอย่าลืมน้ำพริกกุ้งเสียบหนูนะ แล้วแม่เอากล้องมาป่ะเนี่ย แม่ : เอามาซี๊ คราวนี้แม่ไม่พลาด อย่าลืมกินยานะ พรุ่งนี้ไฟล์ 8 โมง โทรหาแม่ไม๊? จะตื่นรึยัง? เค้า : แห่ะๆ ตื่นซี๊ เดี๋ยวหนูโทรหาเน่อ สวัสดีค่ะ
เหมือนแม่จะรู้ว่าจะมาทำอะไรซักอย่าง --" แม่เค้าเป็นพวกที่..มีเซ้นท์กะเค้ามากๆ เค้าไปปิ่นเกล้า...หรือออกไปไกลแถวชานเมืองรังสิต(สมัยก่อน)ก็เหมือนจะรู้ บางทีก็โทรมาตอนนั่งรถตู้เป๊ะ รับรองจากปสก.โดยไอ้มาย มันบอกบางทีแม่บ่นๆถึงเค้า หรือไม่เค้าก็โทรหาแม่ ถึงแม้ว่าบางทีจะเป็นการโทรที่ไม่รู้ตัวแบบประเภทปากกาในกระเป๋าบังเอิญจิ้มโดนปุ่มที่ลืมล็อคก็ตาม …
ค่ะ..ขอให้แม่เที่ยวให้สนุก ส่วนหนูจะพยายามวิ่งควายอย่างมีความสุข แฮ่ !
===============================================
กลับมาๆๆ...ตัดตอนเลยได้ไม๊ ?
เข้าห้าง กว่าจะทักทาย เม้าท์มอย โหวกเหวก โวยวาย กระตู้วู้ทั้งลำแสงและสามล้านก็ปาไปสองทุ่ม เค้าก็เดินๆดูของที่จะได้เสียกัน เอ๊ย ได้เสียเงิน เดินๆไปชอปพอร์ตแลนด์ กระเป๋าาาา ^__^ น่ารักดี มีสองสี ขาวน้ำเงินแดง กะ ขาวไล่สีฟ้าอ่อนฟ้าเข้ม น่ารักทั้งสองสีเลย ตอนแรกว่าจะเอาเสื้อกันหนาวแต่มันเกินงบมากไปหน่อย กระเป๋ามันลดแล้วเหลือ 1032 บาท ยังพอให้เหลือเงินประทังยังชีพได้ก่อนสิ้นเดือน แถมใจตรงกับพี่โรส แต่สุดท้ายพี่โรสเจอกระเป๋าในสเป็ค น้องแหนมของบลูคอนเนอร์ ส่วนพี่บิวได้ผ้าพันคอ นุ๊มนุ่มแหล่ะ พี่ที่ชอปก็ดีใจหาย ยังจำหน้าพี่เค้าได้ถึงตอนนี้ บอกจะเก็บกระเป๋าให้ แยกบิลยังไง ก็บอกเอาน้องแหนมกะน้องนุ่ม(พี่บิวเค้าขอวิสาสะตั้งชื่อแล้วนะ ฮี่ๆๆ)เป็น 1 บิล ส่วนของเค้าอีก 1 บิล ฝากตัว ฝากใจกะพี่เค้า บลาบลาบลา พร้อมทั้งดึงณัฐมาฝากหน้า พี่ขา...เพื่อนหนูคนนี้จะเป็นคนมาวิ่งนะคะ ฮ่าาาา
กว่าจะครบทุกคนก็หลายสิ่ง ทั้งคนที่จะมาเข้าคิวต่อแถวไม่พอ เค้า จิ๊บ แนนหันหน้ากดมือถือซึ่งก็เท่านั้น จริงๆก็ไม่รู้จะเอาใครมาเหอะ จนปัญญา แถมพี่โรสไซโค เมี๊ยะ..มันวิกฤติ บลาบลาบลา เมี๊ยะ...จะทำไงแก บลาบลาบลา เมี๊ยะ...มันที่สุด บลาบลาบลา Ok! พี่โรส...บลาบลาบลา (กำมือแน่น..ชูกำปั้น) เมี๊ยะจะทำ !!! สุดท้ายก็ต้องแยกเป็น 2 วัน พร้อมทั้งกระเป๋าไอ้มิวที่ถูกเปลี่ยนจากกระเป๋าตังค์ที่ยังไม่ได้คิดส่วนลด(ลดแล้วมันกลัวไม่ถึง 1500ไง) ในที่สุดจากกระเป๋าตังค์น่ารักสีชมพูก็กลายเป็นกระเป๋าสะพายสีดำใบใหญ่โตที่มาพร้อมคำแนะนำให้มิวว่า เอาไว้ใส่เสื้อผ้ามาตามชายนี่คราวนี้นะมิว --"
ดูโฉมหน้ากันหน่อยสิ่งที่สอยมา หิ้วได้ สะพายได้ ใบปานกลาง
เสร็จแล้วก็ไปกินข้าวกัน แล้วก็แยกย้าย พี่โรส เค้ากะแนนไปนอนหอพี่บิว ก่อนเข้าหอ มีสอยของแสลงมาขวดนึงแหล่ะ ตลอด ~~~ ฮ่า ๆ ๆ ๆ อ่อ..แล้วก็แวะกินติ่มซำด้วย กุ้งโชคดีอร่อยอ่ะ คราวหน้าจะสั่งอีก ^^
===============================================
เอาหล่ะมาอีกวัน วันจริง ยิ่งกว่าละคร !!!
ตื่นตอนไหนไม่รู้ รู้แต่พี่บิวปลุก อาบน้ำ อาบท่า ออกจากห้องพร้อมพี่โรส อยู่บน BTS ก้เอาแต่มองหน้ากับแนน มือเย็น อารมณ์ตรูต้องเข้าสมรภูมิแบบไม่มีพี่ๆ มันเคว้งเน่อ กว่าจะถึงเกือบๆเก้าโมง โอ๊ยยย ป่านโทรมา คนเยอะจัด แถมมีการรันนิ่งนัมเบอร์อะไรไว้ก็ไม่รู้ เลยถามป่านว่า ใครทำ คนของเซ็นทรัลเหรอ? ป่านบอกเปล่า พวกที่มาก่อนตอนเช้าๆเค้าชวนกันทำ ประมาณว่าเป็นมติเอกฉันท์ว่างั้น.... อิใหม่แบบ...แล้วถ้าวันนี้แจก50-50 ทำไง เพราะรู้เลยมันเกิน 50 ไปแล้ว ตรูจะมาเพื่ออะไร เหวี่ยงด้วยสีหน้าเบาๆ เลยจับเข้าวงทุกคนแล้วบอกทุกคนว่า เห้ย ! ไม่ใช่คนของเซ็นทรัลจัดการ เรายอมไม่ได้นะ สุดท้ายยังไงก็ต้องวิ่งอยู่ดี มาก่อนอันนี้เราเข้าใจ แต่อิคนมาก่อนแต่ไม่ได้กระจุกอยู่ตรงนี้ก็มีนะ ไม่ยอมนะ ถ้าเค้าโวยก็บอกไปว่า คุณไม่ใช่คนของเซ็นทรัล แล้วเอาเข้าจริงๆ ถ้าอิคนเขียนเลข 10 แต่มันวิ่งไปต่อได้คนแรก แล้วเรียกอิคนที่เขียนเบอร์ 1 มาอยู่หน้ามันอ่ะ จะมีไม๊ถามจริง แต่ก็เดินไปให้เค้าเขียนเลขแต่โดยดีนะ เหอๆๆ หน้าสิ่วหน้าขวาน อยู่หน้าเซ็นทรัล ก็ต้องเขียนเลขตาม(สุภาษิตใหม่จากเค้าเอง แห่ะๆ)
สิบโมง เวลาห้างเปิด ประตูเหล็กไฮโดรลิกค่อยๆเลื่อนขึ้น เป็นช่องว่างประมาณ 50 เซ็นฯ ทุกคน มุดรูกันแล้ว วิ่งๆๆ กิ๊กจับมือแนน เค้าจับมือแนนอีกทอดนึง มุดๆๆๆๆวิ่งๆๆๆ แล้วมันต้องเลี้ยวซ้าย ซึ่ง....มีแท่นตั้งกระเป๋ารองเท้าขวางเส้นทางการเลี้ยวอยู่ และแล้วมีคนล้ม และ...สามสาวก็ล้ม... กิ๊กสติดีมาก ลุกแล้วลากแนน ส่วนอิใหม่ล้มแล้วเอ๋อ ลุกขึ้นตามแนน ซวย..รองเท้าข้างขวาหลุด วิ่งกลับไปหยิบ แถมไม่ใส่วิ่งเท้าเปล่าไปเลย พอนึกถึงตอนนั้น โถ..สภาพตรูเอน็จอนาถ ฮ่าๆๆๆๆๆๆ วิ่งๆๆ ไปต่อแถว ทางซ้าย ปัดทางขวา บลาบลาบลา จะเอายังไงพี่เค้าก็ไม่จัดมาเลย ไปเบียดๆๆๆ เลี้ยวไปเลี้ยวมา มือถือไม่อยู่กะตัว ณัฐก็วิ่งๆๆๆไปสอยของแล้ว ตอนออสโมซิสตัวเองไปอยู่กะกิ๊ก ชีวิตสับสนมาก จะออกจากแถวละ กิ๊กมันไม่ยอม ฉุดแขน แล้วพูดว่า ไม่ไป!!! พี่ใหม่อย่าไป !!! ไม่ต้องไป!!! OK กิ๊ก พี่กลัวแล้ว พี่จะไม่ไปจากเธอ อย่าทำพี่เลย ฮ๋าาาา ตอนเบียดๆ แถวยังไม่เสถียรใช่ป่ะ ป่านอยู่ข้างหน้า จุดนี้ นมอิใหม่ ติดไปกะหลังป่านแล้ว โอ๊ววว ~~ นมจ๋า แล้วแบบช่วงชุลมุนมันก็มีคนเอาบิลมาเนียนๆๆบลาบลาบลาใช่ป่ะ ก็เริ่มเขร้หดละ ณัฐยังไม่มา อิใหม่นิสัยเสียมาก ก็โทรหาณัฐ โทรหาณัฐ และโทรหาณัฐ จุดนี้ขอใช้พื้นที่นี้ ขอบคุณณัฐมากๆที่รับโทรศัพท์ทุกครั้ง วางแผนการวิ่งดีและมีสติมากๆ ตอนแรกที่บอกว่าอย่าเพิ่งซื้อของเค้ากะพี่โรส ณัฐก็เอาของลงมาให้ล็อตแรก แล้วก็วิ่งไปเอาล็อตสองให้อย่างเร็วจี๋ ขอบคุณสหายณัฐมา ณ ที่นี้ก๊าบบบ
สรุปเลย ขอข้ามชม.นั้นไป มันวุ่นวายมาก ซึ้งเลย พอได้บัตร วินาทีที่เห็นเค้าเขียนID สลิปลงบนในลงทะเบียน มือเย็นมาก ในใจร่ำร้อง ตรูจะได้แล้วใช่ไม๊....จะมีใครยื่นมือมารมาขวางยึดบัตรกรูไปไม๊ เค้าจะให้บัตรตรูจริงๆใช่ไม๊ บลาบลาบลา พอได้แล้ว อยากจะบอกว่าอารมณ์เหมือนแนน นี่ตรูได้จริงละเหรอ? ยืนงงกะทางออก ออกทางไหนได้ตรู ออกมาก็โทรหาพี่โรส พี่โรสได้แล้ว อร๊าย มันใช่จริงๆด้วยบลาบลาบลา ล้มด้วยนะ อายเหอะ แต่ได้แล้วนะ คือพูดว่าได้บัตรแล้วนะทุกๆสองประโยค ฮ่าๆๆ ^^
แล้วก็รอจิ๊บกะตาล เกือบเหอะเกือบไม่ได้ แต่เค้าเชื่อว่าต้องได้ ไปยืนเกาะตรงข้างโต๊ะถามจิ๊บอยู่นั่นแหล่ะ ได้ใช่ไม เค้าแจกเพิ่มใช่ไม จนแบบกลัวจิ๊บหันมากินหัว ฮ่าๆๆๆ เลยเฟดมา ช่วงที่รอก็ไปเอาของ อิของที่ทิ้งไว้ที่เค้าท์เตอร์นั้นแหล่ะ พี่เค้าก็ถามไถ่ดีมาก เป็นไง ทันไม๊คะ ได้ใช่ไม๊ ไหนๆๆ ขอดูหน่อย วงอะไรนะ แล้วพี่เค้าพูดว่า โชว์ๆชิวๆ เลยรีบบอก ชายนี่ค่ะ ฮ่าๆๆ น้องตรู ดังจริงเหร๊อ? ก็ขอบคุณพี่เค้า ซึ้งใจ~♥
ดูหลักฐาน
===============================================
แล้วก็วันนั้นได้เจอน้องนิน (นินทามะ) ด้วย จริงๆเจอที่สมรภูมิมาก่อน คือ อิใหม่เดินคุยโทรศัพท์วนรอบน้องเค้าเหอะ ฮ่าๆๆ น้องเอาของเทคมาให้ น้องน่ารักมาก เรียบร้อยมาก เลยชวนน้องไปกินข้าวด้วย
นี่ไงสิ่งนี้ น่ารักไม๊
ตอนแรกว่าจะเอาห้อยน้องสาม แต่คิดไปคิดมา เดี่ยวหลุดหายเลยเก็บไว้ในกระป๋องดีกว่า กระป๋องน้องน่ารักมาก วาดรูปแปะมารอบเลย นินเคยวาดรูปเทคเค้าในบ้าน ชอบอ่ะ น่ารักเหอะ
===============================================
กินฮะจิบังเสร็จก็เดินๆต่อนิดนึง แยกย้าย เค้ากะแนนก็ไปหาพี่บิวที่กบท. เอาน้องแหนมกะน้องนุ่มไปให้ ขอบคุณจิ๊บและอ้วนมากๆที่ไปส่งถึงหน้าตึกเลยอ่ะ ไปถึงปุ๊บ อิใหม่กะแนนขอพี่บิวเข้าห้องน้ำทันที สงสัยอั้นไง ฮ่าๆๆๆๆๆๆ แล้วก็ไปเดินกันหลังกบท.ไม่ได้ไรเล้ย ก็เงินมันหมดไปแล้ว ฮือ T^T แล้วมิวก็ตามไปทีหลัง เม้าท์ๆๆๆ แล้วก็แยกย้ายกลับ ขึ้นรถตู้ หลับเป็นตาย เค้าเอาไปขายยังไม่รู้ตัวเลยมั้ง ฮ่าๆๆๆ ก่อนเข้าหอ ก็นัดเจอแอ้กินก๋วยเตี๋ยว กินๆอยู่ด้วยความหิวโหย ป่านโทรมาบอกว่า ชายนี่จะไปอัด 07 เอ๊า !! เอาเข้าไป
จบเลยได้ไม๊ ฮ่าๆๆๆ
กราบขอบพระคุณทุกคนมากๆที่มาร่วมวิ่งควายคราวนี้ ขอบคุณราวนด์ 2 ที่ไปรอตั้งแต่ 2 ทุ่มด้วย เหนื่อยแต่ทุกคนเต็มที่ ทำด้วยความเต็มใจและจริงใจ เป็นควายแต่ก็ทุ่มเท
บางคนอาจคิดว่ามันมากไป มันจะอะไรขนาดนั้น ชายนี่มันรู้ไม๊? อายไม๊นั่น? บลาบลาบลา
ก็อยากจะแจ้งว่า “เราก็อยากที่จะมีช่วงเวลาควายๆให้กับผช.ที่เอื้อมไม่ถึงบ้างอ่ะเนอะ ^^ ไอ้ที่ทำไปทุกอย่างก็ไม่ได้มีใครบังคับนะ....เต็มใจอ่ะ จบไม๊?”
===============================================
ปล.
1. เทมนิ หายเร็วนะคับน้อง 2. อาทิตย์หน้า ของขวัญวันเกิดอิมพอร์ตมาจากเกาหลีนะเคอะ ฮิ๊ววว~! 3. อยากได้ VOGUE เล่มชายนี่ เป็ดป่า ห่านถูกสาป งื้อ~ 4. ช่วงนี้ชายนี่ออกรายการสนุกๆทั้งนั้นทั้ง Idol Maknae ทั้ง Invincible Youth สนุ๊กสนุกฮะ 5. บลาบลาบลา และ บลาบลาบลา ^___^
OK ดูเวลา อัพเสร็จ ตี 4 กว่า...โอ๊ววว แมมมอธ นี่ตรูทำอะไร ไปนอนละก๊า (-_- ) zz~Z
9月6日 Happybirthday "MY" lovely sister ♥
Happy Birthday “MY” lovely sis^^
♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥
ตอนเห็นหน้าน้องครั้งแรก โหยย...อิมิสไชนีส ตาตี่กว่าเค้าหลายเท่านัก แถมตัวแดงมาก ทุกคนเลยพร้อมใจกันเรียกวา “หมูแดง” มันคล้องจองกะเค้าด้วยไงขึ้นต้นม.ม้าเหมือนกัน แต่สรุปแม่ตั้งชื่ออิอ้วนว่า “มาย” มาย ที่แปลว่า ของฉัน ลูกสาวของชั้น แต่แม่หารู้ไม่ว่ามายไม่ใช่ลุกสาวของแม่คนเดียว อ้วนมันเป็นของใหม่ด้วย ฮ่าๆๆ นอกจากเป็นน้องสาวของเค้า อ้วนก็เป็นอะไรของเค้าอีกเยอะ! เค้ากะอ้วนสนิทกันมาก คุยกันได้ทุกเรื่องผู้หญิงถึงผู้หญิงกันสุดริด มันรู้ทุกเรื่องของเค้า แล้วเค้าก็รู้ทุกเรื่องของอ้วนด้วย แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเค้ากะอ้วนจะนิสัยเหมือนกันนะ ถ้าเค้าออกหน้าเรื่องอะไรซักอย่างง อ้วนมันจะคอยเป็นกองหลังของเค้าอย่างดีเลย มันเรียนเก่งมากถึงมากที่สุด เจ้าระเบียบกับตัวเอง มีเซ้นท์ทางศิลปะ สะอาดมาก ขยันด้วย ทำกับข้าวเก่ง แล้วก็กินเก่ง ฮ่าๆๆข้อหลังสำคัญ สมุดจดขอใช้คำว่าเป็นระเบียบเลเวล 10 ตู้หนังสือ ตู้เสื้อผ้า กระเป๋านร. เป็นระเบียบเสมอ แถมสะอาดด้วย คือตัวมันเองก็ชอบสะอาดนะ เพราะมันเป็นคนอวบๆ ชอบอาบน้ำบ่อย แล้วเป็นคนที่ใช้ครีมประทินผิวเปลืองมากๆ เพราะมันทาทั้งตัว ย้ำ! ทั้งตัว เดินมาทีหอมจากหน้าบ้านยันหลังบ้าน ด้วยเหตุนี้ทำให้อ้วนเป็นคนผิวดีมาก ขาวใส ตึงๆ กัดแล้วเด้งสุดๆ เค้าชอบงับมัน เวลามันอาบน้ำเสร็จ เค้าจะพุ่งเข้าไปประหนึ่งสิงโตงับเหยื่อ แล้วมันก็หวีดๆ บ่นๆพอเค้างับๆกอดรัดฟัดเหวี่ยงมันจนหนำใจมันก็ตุ๊บป่องเข้าห้องน้ำไปล้างๆ ปัดตูดเข้าห้อง ประทินผิวประมาณชาติเศษแล้วก็ลงมาอวดว่า พี่ๆๆครีมยี่ห้อนี้หอมป่ะ ลืมว่างอนเค้าไปเลย เวลามันเครียดๆ ทำการบ้านไม่ได้ คิดอะไรไม่ออก ตีโจทย์ไม่แตก มันมีวิธีคลายเครียดคือ วาดรูปเรื่อยเปื่อย แต่ที่เห็นบ่อย คือDrawing มือตัวเอง คือ เอามือข้างซ้ายตัวเองขึ้นมา มือขวาก็วาดไป ครั้งแรกที่เห็นเค้าอึ้งนะ มันเหมือนจริงอ่ะ นอกนั้นก็ต้นไม้ใบหญ้าแล้วก็การ์ตูนตามใจฉัน มันคงได้เชื้อแม่มาเยอะอ่ะเพราะแม่เค้าเป็นคนเก่งศิลปะ อิจฉามันนะ หงึ~!
เอาเป็นว่า... สุขสันต์วันเกิดนะอ้วนของพี่ 16แล้วน๊าแกร๊ อยากให้อ้วนมั่นใจในตัวเอง มองโลกในแง่ความเป็นจริงเยอะๆ อย่าบวกเกินไปหรือลบเกินไป สิ่งที่เค้ากลัวคือกลัวอ้วนเครียด อย่าเครียดๆๆ เวลาเครียดพี่ไม่เห็นแกรจะคะแนนดีเลย แต่พอแกรสบายๆเห็นม่ะคะแนนแกรดีเว่อร์ อย่าทำให้ตัวเองหงุดหงิด เพราะแกรก็รู้ว่าตัวเองหงุดหงิดแล้วเหวี่ยงใช่ไม๊ แต่คนอื่นเค้าไม่รู้อะไรด้วย
เลือกอะไรที่ตัวเองอยากเป็นที่สุดเน่อ ทุกสิ่งที่อ้วนจะเลือกและตัดสินใจพ่อ แม่ พี่ ใบเตย เชื่อว่าแกรคิดมาไม่ต่ำกว่า 18 ตลบ
ยังง๊าย ยังไงชีวิตก็เป็นของแกร แกรอ่ะไม่มีใครกังวลหรอกเพราะทุกคนรู้ว่าแกรเอาตัวรอดได้อยู่แล้ว
มีความสุขมากๆนะอ้วน รักอ้วนน๊า ของขวัญจะตามไปทีหลังนะยะ
อะไรนะ?....จะเอารูปมิโนใหญ่ๆ ซีดีชายนี่ด้วย หึหึ....สั่งพี่หร๊ออ้วน !!! ^___^
================================
เม้าท์ถึงอิเด็กนิดนึง..คิดถึง 555++ เมื่อวันก่อนมันอัพไอเปิ้ลกันตอนตีสองไทยไปสิ้นเอาตอนตีสาม มิวทักมา อิใหม่มือสั่นโทรหาพี่โรสทันใด แล้วก็เห็นชุดที่ไส่ขึ้น perf. เมื่อวานแล้วน้ำลายไหล หล่อ อ่อย กรี๊สสสส อิจงผมยาวแล้วด้วย งื้อ~~* มันผมยาวทันให้แง๊บทรงใหม่ตลอดอ่ะ หึหึ... และสดๆร้อนๆ กรี๊สสสสสสสสสสสสสสสสหอแตก !!! จะเอาจงฮยอนๆๆๆๆ ใส่แว่น หนุ่มใส่แว่น จะเอาๆๆ เค้าแพ้หนุ่มใส่แว่น จะเอาที่คาดหัวโซ่ๆของน้องคีย์ด้วย จะเอาๆๆๆๆๆๆๆๆๆ พวกแกรเป็นดารานะ แกรแต่งตัวเหมือนจะไปเดินแบบอ่ะ พวกแกรแต่งตัวกันฟชั่นจ๋ามากอ่ะ แต่แกรอยู่ในที่สาธารณะอ่ะ ใครไม่มองก็บ้าแล้ว !!! ♥
Credit : weareshining.com
รักชายนี่ เหนื่อยจะกรีดร้องมากก คอนเฟริม !!!
================================
ขอบคุณทุกคนมากที่ให้กำลังใจเค้า ที่ปลอบเค้า ให้ข้อคิดกับเค้า ขอบคุณมากๆจริงๆนะคะ เค้ามีเรื่องเล่า ฮาๆมาตอบแทน
ก็จะไปตัดผม.....แล้วอิช่างเค้าตัดให้ก็เหมือนไม่ได้ตัด เลยบอกว่า...พี่คะ หนูอกหัก อยากให้มันดูมีการเปลี่ยนแปลงบ้างไรบ้าง อิพี่ช่างตัดชะงักกรรไกรค้างอยู่เบาๆ สามวิฯ แล้วพอเค้าจะดรายผมให้ อิด้ามจับมันก็ทิ่มหน้าเค้า ปึก!!! ขอโทษขอโพยเสร็จ อิพี่ช่างตัดก็พูดลอยมากับสายลมว่า... นี่แหล่ะน๊า ดวงคนมันจะเจ็บ โหยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย....... พูดแบบนี้กล้อนหัวตรูเลยไม๊หล๊ะ !!!
จบแบบเจ็บเบาๆค่ะ ^^
ปล. เรื่องไปออกทัวร์มาขอเอนทรี่หน้านะคะ ^^
แต่ก่อนอื่น ขอประกาศตามหาเจ้าของโพยอีกสองชิ้นค่ะ
v v v
ได้แล้วทิ้งเหรอค๊า นอนเอ้งเม้งอยู่หอตรูนะคร๊า
8月23日 ขอบใจจริงๆ
.....................................................
ครึ่งเดือนแล้ว
มันผ่านไปแล้ว ความเจ็บปวดมันกำลังจะผ่านไปแล้ว จากตอนนี้มองย้อนกลับไปวันนั้น มารยา ความอิจฉา ความโกรธ ความเกลียด ความเสียใจ ในหัวที่มีแต่คำถามว่า ทำได้ยังไง ? ทำไมทำกับกูแบบนี้วะ แม่ง... **)&*^E@#+)F$#($#W@$ วันที่ร้องไห้จนหลับไป รู้ว่าตื่นขึ้นมาน้ำตาก็ยังไหลอัตโนมัติเป็นยังไง ร้องไห้จนหายใจไม่ทันเนี่ย ทรมาณนะ วันทั้งวันที่ได้ฟัง พูด ดู เห็น อ่านเรื่องที่ทำร้ายจิตใจ ขณะดูมันไปก็รู้สึกว่าเขามันค่อยๆงอกยาวออกมาทีละนิด ยังจำได้ถึงวินาทีนั้นได้ดี วินาทีที่รู้สึกว่าตัวเองอยู่ในหลุม ถูกใครบางคนจ้องมอง แล้วพูดว่า “ใหม่...แกรมันคือคนที่โง่ที่สุดในโลกเลยหว่ะ” เจ็บที่ไม่อยากโง่ แต่ต้องโง่ ... หลังจากที่ไปเคลียร์มาแต่มันก็ยังไม่ได้บทสรุปที่จริงจัง(ในด้านพฤติกรรมอ่ะ) คือมันก็ยังมีอะไรลอยมาเข้าหูอยู่เรื่อยๆ แถมมันยังบิดเบือนซะมากมาย ส่วนใจและความรู้สึกของตัวเราเองก็จัดการไม่ได้จริงๆซะที ... ลืมยากว่างั้น -_-“
แต่เมื่อสองสามวันที่ผ่านมาไปจบมาแล้ว จบจริงๆ ทุกอย่าง
สำหรับเธอ...ผู้หญิงคนนั้น ที่ต่อไปเราจะไม่สงสาร ไม่เห็นใจ ไม่ใส่ใจ ( แต่อย่ามาใส่ไฟกรูนะ ) ใครจะว่าเราใจร้ายไม่นึกถึงความเป็นเพื่อนที่มีมา 4ปี เราก็ขอบอกว่าเราไม่แคร์แล้ว เพราะเธอ...ก็ไม่ได้สนใจความเป็นเพื่อนระหว่างเราเลยนี่นา แม้แต่วินาทีที่เธอมีโอกาสอธิบาย แต่เธอก็เลือกจะโกหก ทุกอย่างทั้ง หลักฐาน สิ่งสะกิดใจ มันก็เริ่มมาจากเธอทั้งนั้นนะ คิดดูดีดี ต่อไปก็จำไว้นะ "คิดจะจกของคนอื่น อย่า World Premiere จำไว้ !!!" แต่มองในแง่มนุษย์...ความรู้สึกมันก็ห้ามกันไม่ได้จริงๆ แต่...ผิดชอบชั่วดีไม่มีอยู่บ้างเลยเหรอ บางทีก็นึกขอบใจเธอที่ทำให้รู้ว่าผู้ชายคนนี้เป็นยังไง เพียงแต่วิธีที่เธอทำให้รู้ มันแย่หว่ะ ! “จริงๆแล้ว ณัฐก็ใช้เราเป็นเครื่องมือในการจะบอกเลิกกับใหม่เหมือนกัน เพราะว่าถ้าเป็นเราใหม่คงตัดใจง่ายขึ้น” จริงๆไม่จริง ถูก ผิด บิดเบือนนิดหน่อย หรือจริงทั้งหมด มาจากปากเค้าหรือปากใคร เราไม่สนใจแล้วหล่ะ แต่ถามหน่อยประโยคที่หลุดออกจากปากมาเนี่ย คิดรึยัง ? ฆ่าตัวเองตายเลยรู้ไม๊? รู้ว่าจะถูกเค้าใช้เป็นเครื่องมือ แต่ก็ยอม อื้ม...รักยิ่งใหญ่ ความลุ่มหลง ความเต็มใจ จะบรรยายยังไงดีวะ? เอาเหอะ ไม่พูดอะไรมากแล้ว อะไรๆก็รู้อยู่แก่ใจนะ
ก็บอกเองว่าสุดท้ายก็รู้ว่าจะเป็นยังไง ... ดีแล้ว ทำอะไรไว้ก็รับไปทั้งหมดนั่นแหล่ะ !
สำหรับเธอ...ผู้ชายคนนั้น เรารู้มาตลอดตั้งแต่แรกๆที่รู้จักกัน ว่าแต่ก่อนเธอเป็นยังไง เคยคิดว่าซักวันเราจะเจอแบบที่รู้ไม๊? แต่ก็นะทั้งๆที่รู้ ...ถึงได้บอกไง ความรู้สึกมันห้ามไม่ได้จริงๆ เรายอมรับว่าเราโง่จะยอมมากมายแค่ไหนที่เคยบอกว่า “...แค่พูดกับเรามาคำเดียวว่าอย่าเลิกกับเธอ แล้วเราจะลืมมันทุกอย่างแล้วก็เริ่มต้นกันใหม่” แต่.มันก็สมเพชตัวเองนะ คิดแต่จะให้เค้ากลับมา แต่ไม่สนว่าต่อไปตัวเองจะเป็นยังไง ความรู้สึกที่เสียไปจะเอาอะไรมาถม มาเติม มาล้างให้มันไม่ระแวง ทำยังไงให้กลับมาสนิทใจเหมือนเดิม นั่นแหล่ะ รักมันก็รัก แต่ศักดิ์ศรีหล่ะ เธอยังห่วงศักดิ์ศรี ยังรู้สึกแย่ๆ ยังอายที่เพื่อนเราคนอื่นมารู้เรื่องอะไรแบบนี้เลย เราก็ขอรักตัวเองคงจะดีกว่า เราเคยบอกใช่ป่ะว่า ถ้าจะมีใครใหม่ ขอแค่บอก อย่ามาแอบอย่ามาหลบ แต่ที่เราสงสัย เพราะอะไรถึงต้องเป็น “คนใกล้ตัว” ตบมือข้างเดียวไม่ดังนี่หว่า ยากมาเลยเหรอ พูดออกจากปากมาดีดีไม่ได้ ต้องให้จับ ให้สืบ แล้วไงจัดชุดโง่คอมโบ้เซทให้เราเราก็จัดหลักฐานคอมโบ้เซทให้เธอเหมือนกัน อย่าอายเลย ขอบใจที่เผยนิสัยแย่ๆด้านนี้ให้เราเห็นแบบเป็นรูปธรรมซะที
เข้าใจว่าเจ้าชู้ แต่ช่วยทำตัวให้เป็นลูกผู้ชายมากกว่านี้ด้วย
แต่ก็นั่นแหล่ะ อิใหม่ขออินกับคำพูดที่ทุกคนบอกไว้ "ทุกอย่างมันผ่านมาแล้ว กลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้ แต่ที่ต้องแก้ไขคือ ปัจจุบัน ต่างหาก"
สามปีกว่าแล้วนะที่เป็นแฟน ที่รักกัน ที่ผูกพันธ์ ที่ทะเลาะ ที่เคยหยุดความสัมพันธ์ไปช่วงนึงแล้วเราก็กลับมาเป็นเหมือนเดิม แล้วที่ใหม่ต้องจริงจัง ต้องพูดให้หมด ต้องออกมาจากความสัมพันธ์นี้ ที่มันต้องจบลงวันนี้ รู้ใช่ไม๊ว่าเพราะอะไร? ผลของการกระทำมันคือความจริงที่ต้องยอมรับ
จริงๆเรื่องพวกนี้มันเริ่มเกิดมาจากเราเอง เราขอโทษที่ไม่เหมือนเดิม ที่ทำตัวน่าเบื่อ ขอโทษที่ไม่ใส่ใจ ขอโทษที่บางครั้งเห็นนักร้องเกาหลีดีกว่าแฟน ขอโทษที่ทำให้น้อยใจมากๆ ทำให้รู้สึกเหงาในช่วงหลังๆมาตลอด นี่เป็นสิ่งหนึ่งที่เธอก็ไปมีคนอื่น ไปคุย ไปเที่ยว ไปใช้เวลากับคนอื่น นี่คือผลที่ใหม่ต้องยอมรับจากการกระทำของตัวเอง
..... แฟนคนแรก ความรักที่จริงจังครั้งแรก เรื่องราวต่างๆที่ผ่านมาตลอด สามปีกว่า ขอบคุณมากที่มีเราคนเดียว ที่รักให้ถึงที่สุดกับผู้หญิงคนเดียว ก็ดีใจนะ ที่อย่างน้อย ชั้นก็เป็นแฟนคนแรกที่เธอคบมานานได้ขนาดนี้ ฮ่าๆ ดีใจที่สองอาทิตย์ไม่ถูกเขี่ยทิ้งหว่ะ ความรักมันอาจทำให้เรายอมละเว้น ยอมไม่สนใจความผิดทุกอย่างได้ แต่วันนี้เราต้องหยุดแล้วหล่ะ ขอให้การชดใช้ความผิดที่เธอบอกว่าขอให้เรากลับมารักกันเหมือนเดิม คือหยุดแล้วเป็นการจบ ระหว่างเราสองคนเถอะนะ
เราไม่ได้ทิ้งเธอนะ เพราะว่าเธอทิ้งเราก่อน เราแค่อยากอยู่ห่างๆแล้วก้ไม่อยากจะใจดีกับคนที่ไม่มีความจริงใจ การที่เราทำอย่างที่เราต้องการ ถือซะว่ามันเป็นการดูแลหัวใจความรู้สึกของเรา ไม่ใช่ว่าเราไม่รักเธอ เรารักเธอเสมอแหล่ะ ต่อไปเราก็ยังรักแต่ไม่ได้รักเธอที่สุด เพราะว่าเธอก็ม่ได้เห็นเราสำคัญที่สุดเหมือนกัน
ต่อไป....... ไม่มีมาม่าสามห่อแบบแห้งใส่บิ๊กไบท์พร้อมเครื่องอีกล้านแปด ไม่มีเงาะกระป๋องใส่แอปเปิ้ล ไม่มีโปรฯกลางคืน ไม่มีคนรับสายเข้าจากเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย ไม่มีท่าพระอาทิตย์ ไม่มีสนามจันทร์ ไม่มีแม่บ้านทำความสะอาดหลังตู้ ไม่มีเทียนกลิ่นลาเวนเดอร์กับสตรอเบอรี่ ไม่มีคนที่วีนแรงๆ ไม่มีเหล้าต๊อก ไม่มีสมาคมแม่บ้านม.กรุงเทพ(อย่างถาวร) ไม่มีพนักงานกดสิวส่วนตัว ไม่มีคนโทรปลุกไปจ่ายค่าเทอม ไม่มีคนที่กวนตีนพอๆกัน อีกหลายไม่มี และ....
สำหรับตัวใหม่เอง
คงก็ไม่มี...
ดื้อของเค้า
อีกต่อไปแล้วเหมือนกันนะ ...สวัสดีคนโสด ดูแลตัวเองด้วยนะ^^
อยากขอบใจสักครั้งหนึ่ง ถึงคนที่เคยซึ้งใจ สุดท้ายก็จากกันไปและเหลือทิ้งไว้เพียงแค่ความทรงจำ อยากขอบใจที่สอนให้ ฝันและใฝ่จนชื่นฉ่ำ และสอนให้เจ็บให้ช้ำให้จำบทเรียนที่แพงเหลือหลาย ถ้าหาก ครั้งนี้ไม่มีเธอลวงหลอกไว้ ฉันนี้คงงมงายเห็นรักดีเกินไปไม่มีวันจะรู้ ฉันเจ็บ ครั้งนี้ฉันมีเธอเป็นดั่งครู สอนฉันให้เข้าใจรักร้าวเป็นเช่นไรขอบใจจริงจริง
==========================================
มีคนพูดว่า "ทำไมใหม่ดูเหมือนไม่ใช่คนอกหักเลย" ฮ่าๆๆ ไม่หรอก ใหม่เนี่ยแหล่ะคนอกหักที่แผลยังสดๆอยู่เลย (พิมพ์ไปก็แอบร้องไห้เบาๆด้วยเหอะ T__T) แต่เวลาออกไปเจอใครๆเราก็ไม่จำเป็นต้องอ่อนแอให้เค้าเห็นไม่ใช่เหรอ ? อยู่หน้าคอม ออนเอ็ม ไม่ถือว่าเจอใช่ป่ะ ฮ่าๆๆ เค้าขอบคุณทุกคนมากๆที่อยู่ข้างๆเค้าในช่วงเวลาเจ็บปวด __/|\__ ขอบคุณที่ทุกคนให้ข้อคิดแบบผู้ใหญ่ ให้ปลง ให้คิดให้ตก เอาแบบที่เข้าใจนิสัยมนุษย์โลก ใหม่เข้มแข็ง มีสติมากๆจนน่าตกใจ (ทั้งๆที่ตัวเองเป็นคนที่ถ้าใครมาทำให้เจ็บจะไม่ยอม จะวีน จะไม่สนอะไรทั้งสิ้น) ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงค่ะ แต่เรื่องนี้สอนอะไรใหม่เยอะแยะเลย อย่างน้อยก็ไม่มีใครรักเราเท่าเรารักตัวเอง รักตัวเองเนี่ย ให้ไปร้อยมันก็ได้ร้อยเต็มๆ แต่รักคนอื่นมันต้องรอให้เค้าคืนรักตอบกลับมาเหรอ? ต้องรอใช่ไม๊ว่าเค้าจะให้เรากลับมาเท่าไหร่ (คือเค้าพูดในเคสของวามรักของเค้าเองนะ เพราะคู่รักคนอื่นๆมันไม่ได้เหมือนกันหรอก คนที่ให้ร้อยแล้วได้มาร้อยมันก็มี)
"หนู...เป็นอะไรรึเปล่าลูก เหมือนไม่สบายเลย เสียงไม่ดีเลยนะ"
"เป็นแบบนี้ไม่เหนื่อยเหรอลูก... "
"มันเหนื่อยแล้วจะทนทำไมลูก ....ไม่มีใครรักหนูเท่าพ่อกับแม่ เท่าหนูรักตัวเองหรอกนะ"
"พี่กับพี่ณัฐสรุปเอาไงเนี่ย...ร้องไห้บ่อยไม่สวยนะ ที่จริงพี่ก็สวยไม่เสร็จอยู่ละ"
"มึง..ปลงนะ ใครไม่รักมึง มึงก็ไปยืนอยุ่หน้ากระจกสิ แล้วก็มอง
คนนั้นแหล่ะที่เห็นอยู่หน้ากระจกคือคนที่มึงต้องรักให้มากที่สุด"
"ใหม่...ให้มันจบซะนะ ถือว่ามันเป็นกรรม ให้คิดซะว่าชีวิตแกมีกิมมิก ชีวิตรักตอนจะเลิกของแกมีสีสันออกจะตาย เม้าท์ได้ไม่อายใคร 55+"
"ใหม่...เราต้องอย่าคิดแทนคนอื่นเว่ย อย่าตกไปในหลุมของเค้า"
"เมี๊ยะ..พอเหอะแกร อย่ากลับไปเลย ก็เค้าเป็นแบบนี้"
"มึง...หรือเพราะกูดูหนังเกาหลีมากไปเลยรู้สึกว่า จริงๆเรื่องแบบนี้มันมองว่าผิดในสังคม แต่จริงๆมันก็แค่คนที่มีความรู้สึกดีต่อกันแต่ไม่ถูกเวลา"
"ไม่เห็นแกรต้องเคลียร์อะไรอีกเลย ก็แค่แกโดนแย่งแฟน ก็เท่านั้น เป็นชั้นตบ"
"มาม่าาา...ใจเย็นนะ เป็นไรๆๆๆๆๆ เล่ามาเลย จะฟัง" และ ฯลฯ
ขอบคุณทุกคนจริงๆนะคะ ^_____________________^ เค้าโอเคนะคะ ก็แค่เค้าดูแลความรักของตัวเองได้ไม่ดีพอเท่านั้นเอง เดี่ยวมันก็จะผ่านไปค่ะ
ฟีลรักเค้ามันประมาณไหนก็ไปอ่านฟิคเรื่อง"แฟน"ของ Min-Hold-Key เลยนะ อารมณ์คล้ายๆกันเลยแต่ไม่ใช่ทั้งหมดนะ บางประโยค บางช็อตของทุกๆตัวละครในฟิคมันก็จิ๊ดใจจริงๆเน่อ
~*~*~*~*~
และเด็กผู้ชาย 5 คนคะ ดิชั้นเชื่อแล้วว่าคุณแทรกซึมอยู่ทุกอณูชีวิตดิชั้นจริงๆ ที่ร้านพิซซ่า คอมพานี สาขาเซ็นเตอร์วันเมื่อวันพฤหัสฯ เป็นเครื่องยืนยันได้ ขณะที่อิใหม่กะลังสะสางปัญหา เพลงที่เปิดขึ้นมาแว่วๆ ปากก็ร้องคลอไปอย่างไปรู้ตัว จนจบเพลง "อ้าวเพลงน้องตรูนี่หว่าเมื่อกี้" แล้วแถมยังมีรีเพลย์และ LLO จัดมาอีกอย่างละรอบ
จะบอกว่า "นูน่า !!! ไฟติ้งท์" ใช่ป่ะๆ
อื้อ...ไฟติ้งท์จ้า ^_________________^ คิดถึงนะ
6月11日 จาก You're my Lady , Baby Baby ถึง Firts Time ....เค้าแปะคลิปดองบลอคเอาไว้บ่ดี้บ่ดายสี่วันเต็มๆ เหอๆๆๆ
ป่ะ...ไปฟังเค้าเวิ่นเลยละกัน
เริ่มด้วยคลิป 3 คลิปนี้ ผู้ชายคนเดียวกันร้อง อิจงฮยอนนั่นแหล่ะ จริงๆทุกวันนี้ก็พีคมันอยู่แล้ว แต่ช่วงนี้พีคมาก
ถ้าเปรียบได้กับอะไรซักอย่าง ขอเทียบกะช่วงไข่ตก ประมาณว่าวันนี้ไข่เริ่มออกจากท่อนำไข่แล้วกะลังจะกลายเป็นเมนส์ยังไงยังงั้นแล
ประเด็นอยู่ที่อิจงมันมีไอดอลของมัน คือพี่ (อี๊ด) จองยอป ณ บราวน์ อายส์ โซล
ดังนั้นเวลาอิจงไปออกรายการวิทยุก็เลือกสรรเพลงในเครือข่ายบราวน์ อายส์ฯ มาโก่งคอร้อง
ผลลัพธ์คือ
รอบแรกที่ฟังอิใหม่เริ่มสติล่องลอย ต่อมาอาการพร่ำเพ้อเข้าแทรกซึม สเต็ป3 ลมหายใจเริ่มระทดระทวยประหนึ่งว่าได้อยู่ในอ้อมแขน
บลา บลา บลา ~~~~ จนกลายเป็น addict เพลงนั้นๆไปโดยปริยาย
ให้พี่บิวจกเพลงให้ ควานหาเพลงที่อิจงร้องแบบออริจินัลกันให้ควั่ก และจับเพลงนั้นลง playlist ในคอมฯฉับพลัน
ลองฟังกันดู
เพลงแรก ยู อาร์ มาย เลดี้ ฟังแล้วอยากจะบอกมันว่า ไอ วอนนา บี ยัวร์ เลดี้หว่ะจง
090609 Jonghyun Solo Live : You're my lady(JungYeop) @ Tablo's Dreaming Radio
เพลงที่ 2 เบบี้ เบบี้ เพลงนี้ไม่ใช่ของพี่จองยอปนะคะ เป็นของ 4men แต่อิจงเคยร้องไว้นิดๆในรายการไอดอลโชว์
คราวนี้ไปชิมชิมฯ เลยสะเดิดซะชุดใหญ่ เต็มเพลง เพ้อ~~~~~
090611 SHINee Jonghyun: Baby Baby 4men Live @ ShimShimTapa
อันนี้ล่าสุด เฟริสไทม์ ฟังครั้งแรกใน Bz เวปเกาหลีที่ใช้ตามข่าว จกรูป จกเริปทุกวี่วัน เปิดมาแทบส่งลิ้งให้พี่หน่าไม่ได้ มือไม้สั่นนึกว่าอิจงมันไปแอบอัดเพลงใหม่ที่ไหน ไม่เห้นมีข่าวโปรย พอฟังจบ ระทดระทวย ประกอบกับพี่หลอดอัพ ฮือ....ตายเรียบ อ้อล้อกะกล้องยิ่งนักอิจง !!! 090611 SHINee JongHyun - First Time Live! Radio
ยิ่งอิเพลงจูเลียตนั่นหน่ะ แหกมากกกกกกกกกกก แล้วยังต้องโหยหวนให้นานเท่าทบคูณทวีอีก จะว่าไปจริงๆคือสงสารมันนะ
คือรู้ว่ามันเป็นคนเต็มที่ แต่เค้าอยากให้มันถนอมเสียงบ้าง ไปออกรายการก็หัดสงบปากสงบคำบ้างไง
อย่าให้ถึงกับหอนจนหมดลมหายใจแล้วพอลงเวทีเค้าต้องรี่ไปผายปอดให้มันเลย >///< เดี๋ยวชาวบ้านรู้ว่าเรากิ๊กกัน ฮ่าๆๆ
นั่น...นั่น มองแบบนี้ เดี๋ยวรุ่งสางได้เรื่องหร๊อก !!!
* * * * * * * * * * * * *
มาแว้วว ~~ อีก 5 ข้อที่เหลือ เค้าว่า 5ข้อนี้นะ เป็นอะไรที่จริงซะยิ่งกว่าจริง detail อาจแตกต่างกันไปตามแต่ละวง แต่ก็นะ..มันอยู่บนพื้นฐานเดียวกัลลลล
วิถีชีวิต ของผู้หญิงที่ติดหนี้ "ลีซูมาน"... Credit : pA_Aq@tvxqfiction.invisionplus.net and seaway@sjcc + jpeg@popcornfor2 Part 2
3. เจอไฟล์แปลกๆ หรือเก่าเก็บ rare item ที ดีใจเยี่ยงได้ออสการ์
นิยามคำว่า ไฟล์เก่าๆ นั้น หมายถึง บรรดาคลิป รูป ข้อมูล หรืออะไรทั้งหลายแหล่ สมัยที่ผู้ชายเหล่านั้นยังเป็นเด็กน้อยหอยสังข์ก่อนเดบิวต์ หรือช่วงวัยรุ่นตอนต้น หน้ายังเอ๊าะๆ ใสกิ๊งๆ... จะอะไรก็เหอะ!! ที่มันไม่ได้มีเกลื่อนกลาด หาโหลดง่ายเหมือนไฟล์ใหม่ๆ อ่ะ ถ้าเสาะแสวงหาจนเจอแล้วล่ะก็ จะดีใจจนแทบกรี๊ด และอาจจะกลายเป็นกรีดร้องด้วยความทุรนทุรายแทนในเวลาเพียงชั่วพริบตา ถ้าไฟล์นั้นโหลดไม่ได้บ้าง...โหลดไม่ขึ้นบ้าง...อะไรบ้าง แต่ถ้าเราสามารถโหลดไฟล์เหล่านั้นมาครอบครองได้อย่างสมบูรณ์
แม่เจ้า~!
เยี่ยงมี อคาเดมีและรางวัลโนเบลอย่างละ 2 ตัวอยู่ในอ้อมอก TwT* (กรณีนี้ สมควรรวมไปถึงไฟล์ที่ค่อนข้างหาโหลดยาก และไม่ค่อยมีคนปล่อยโหลดทั่วไปด้วยนะเออ)
4. ตามข่าวสาร (ของผู้ชาย) อย่างใกล้ชิด
ไม่ว่าจะเป็นจากเว็บออฟฟิเชียล เว็บบอร์ดในไทย บลอค/แฟนคาเฟ่ของคนต่างชาติ คอมมิวนิตี และเส้นสายข่าวกรองต่างๆรอบตัว… เราจะใฝ่รู้ ใฝ่รัก และใฝ่เรียนข่าวสารต่างๆ อย่างใกล้ชิด เท่าที่จะทำได้
แน่นอนว่ามันก็ต้องรู้ช้าบ้าง รู้เร็วบ้าง...รู้มากบ้าง รู้น้อยบ้าง แต่ขอให้ได้รับรู้เรื่องราวความเป็นไปของพวกเค้าซักหน่อยเหอะ! ไม่งั๊นนอนไม่หลับ...ดำรงชีวิตไม่เป็นสุข
รวมไปถึงบทสัมภาษณ์ต่างๆ รีพอร์ทต่างๆ ที่ทำให้เรารู้จักพวกเค้ามากขึ้น และอาจจะรวมไปถึงตารางงาน คิวงาน ไฟลท์บิน ข้อมูลที่พัก ดีไม่ดีลามไปจนถึงเลขทะเบียนท้ายรถของพวกเค้าด้วย...(= =”) (อนึ่ง กิจกรรมนี้เป็นหนึ่งในกิจกรรมที่ทุกคนต้องทำแน่ๆ และทำเป็นอย่างแรกๆ ตอนเล่นเน็ต...ถูกมะ?)
5. แฟนฟิคชัน
ไม่ต้องพูดอะไรกันมากใช่มั้ยครับพี่น้อง?? "Yaoi Fiction" ของผู้ชายเหล่านั้น คือส่วนหนึ่งของชีวิตผู้หญิงติดหนี้ SM แน่ๆ ไม่ว่าจะ (เรต) มากน้อยเพียงไหนก็เหอะ
6. ไม่ได้ตัวเค้า แค่มีรูปเค้าไว้ในครอบครองก็ยังดี
ย้อนอดีตให้เห็นภาพง่ายๆเอากันตั้งแต่สมัยซื้อขายแลกเปลี่ยนแผ่นคลิป / นิตยสาร สนนราคาขั้นต่ำแผ่นละ 10 บาท สมัยฟู้ดสยาม (ใครทัน?...สารภาพมาซะดีๆ) จนถึงสมัยยุคกลาง (ยังไงวะ?) ที่ต้องย้ายที่นัดพบและส่งมอบซื้อขายสินค้าไปเรื่อยๆ เหมือนล่อซื้อยาบ้าก็เหอะ มาจนถึงสมัยนี้ที่ตั้งร้านขายกันเป็นเรื่องเป็นราว เป็นล่ำเป็นสัน เป็นดงเป็นแหล่ง เหล่าผู้หญิงมีกรรมทุกคนต่างพร้อมใจกันแย่งชิงวิ่งราว (?) สินค้ากัน เยี่ยงเป็นเสื้อผ้าแบรนด์เนมลดราคา 90 % ไม่ว่าจะเป็นนักสะสมตัวยง ที่บอกได้กระทั่งว่า....รูปนี้มาจากแมกฯ อะไร เดือนไหน ปีที่เท่าไหร่ จะเก็บมากเป็นแกลลอเรีย... เก็บน้อยแค่ชั่วโคตรฟาร์มพวงองุ่นและกองภูเขาดีวีดี เก็บพอเป็นกระษัยให้อุ่นหัวใจบ้างอะไรบ้าง
แต่ช่วงชีวิตที่ได้ซื้อคลิป ซื้อรูป นี่มันเป็นประวัติศาสตร์จริงๆ นะครับพี่น้อง...เหอ เหอ เหอ
แล้วหนึ่งในของสะสมข้อบังคับของผู้หญิงติดหนี้ SM ก็คือ พวงองุ่นใหญ่ที่บรรจุไปด้วยรูปภาพแผ่นน้อยๆของพวกผู้ชายเหล่านั้น
เพื่อให้หยิบมาดูยามเหงาใจได้ทั่วถึงและเอามาแนบหัวใจให้ตรงกัน (??) ได้ ยามเอากระเป๋าตังค์หรือมือถือที่ห้อยมันขึ้นมาใช้งานหรือแนบอก ก่อนจะจิ้นเตลิดเปิดเปิงไปไกลก็ตามที
7. จะตาม...."ผู้ชาย"....ไปจนสุดหล้า...ฟ้าไกลลล~~
ย้อนกันตั้งแต่สมัยที่จูเนียร์ยังเฟื่องฟูในไทย พวกเราจะได้พบกับผู้ชายเหล่านั้น (แบบเป็นทางการ) หลายครั้งหลายหน ตั้งแต่ 2001 (รึเปล่า? สมัยคอนฯ บูม อ่ะ) มาจนถึง 2004 (นี่เค้าไม่ได้จำผิดใช่มั๊ย - -?) ที่สุดท้ายแล้วก็โดนลุงจ้อนหักอกด้วยการสั่งงดพวกเด็กในสังกัดมาไทยกันถาวรจนบัดนี้ มาจนถึงปีปัจจุบัน ที่มีบริการเดลิเวอรี ส่งผู้ชายมาเนื่องในทุกโอกาส ทุกเทศกาล และทุกสถานที่ จากเอสเอ็มทาวน์...ส่งตรงถึงประเทศไทย บางกอก และบรรดาโลเกชั่นถ่ายแอดฯ
และทุกครั้งที่ผู้ชายเหล่านั้นกำลังเดินอยู่ในแผ่นดินไทย ก็ราวกับพวกเค้ากำลังฉุดหัวใจของเราออกไปทั้งดวง (แสรดด~ เน่ามาก...แต่จริง ฮ่าๆๆๆ) มันจะมีอาการกระสับกระส่ายคล้ายจะเป็นลมบ้าผู้ชายหมูผสมอยากยา มันจะต้องกระเสือกกระสน ดิ้นรน พยายามทุกวิถีทางเพื่อให้ตัวได้ไปอยู่ตรงหน้าผู้ชายเหล่านั้น เพื่อที่จะวิ่งตามรถของผู้ชายเหล่านั้น (ทันบ้าง ไม่ทันบ้าง ผิดคันบ้าง แล้วแต่โชคอำนวยและการจราจรไทยเมตตา) เพื่อจะเข้าไปเป็นส่วนหนึ่ง (ที่ได้แอเรียดีๆ) ใน (โซนยืนและนั่งของ) คอนเสิร์ต ส่งเอสเอ็มเอสชิงบัตรคอนฯ บัตรมีตฯ กันอกสั่นขวัญแขวน (ทำไมต้องใช้วิธีนี้ แสรดมาก...เปลืองตังค์ เปลืองแบตมือถือกรูอย่างเต่าถุยและแช่แฟ้บเป็นที่สุด)
แน่นอนว่าตอนเบียดฝูงชนไปเอาบัตร (และรวมไปถึงตอนแย่งชิงพื้นที่สัมบูรณ์ช่วงจองบัตรคอนฯ) ช่างทรมานทรกรรม ประหนึ่งโดนรุมข่มขืนด้วยทหารทั้งกองพัน (แต่ก็ได้มาแค่ชั้นแรกโซนกลางๆ และโซนยืนที่ห่างไกลทาร์เกตแท้จริง..-_-“)
เงินทุกบาททุกสตางค์ที่จะเสียไปกับค่ารถ ค่าที่พัก (กินบ้างไม่กินบ้าง)
ไม่ว่าจะต้องเหน็ดเหนื่อยแค่ไหน
ข้าวปลาอาหารจะได้กินหรือไม่
จะต้องเบียดเสียดเยียดยัดขนาดใด
จะต้องกลายเป็นนักวิ่ง 4x8 พันเมตร ในชั่วพริบตา
หรือจะใช้เวลาค่อนวันไปกับการนั่งคอยพวกเค้าเป็นวรรคเป็นเวร
หรือกระทั่งหลงทางในถนนเปลี่ยว ณ วันฝนตก แดดนรกแผดเผา (ประสบการณ์จริงจากตอนไปตามเทพแถวๆสะพานพระรามแปดเพื่อที่จะได้เห็นแค่โคตรของลูกมด --- ที่เดากันอีกนั่นแหละว่าน่าจะเป็น จุนซู หรือยุนโฮวะตอนนั้น? ยิ้มและโบกมือให้ หรือ จะยอมเสียค่าแท็กซี่ในราคารีดเลือดจากกรูปู เพื่อไปดักรอเค้า (แบบไม่มีความหวัง) เพื่อการสะบัดมือทักทายจากผู้ชายวงทงบังชินกิ / ซูเปอร์จูเนียร์ ที่ยิ้มแฉ่งแร่ด
เยี่ยง พวกกรูไม่เหนื่อย พวกกรูไม่เมื่อย พวกกรูโซ เอนเนอร์เจติค... ทั้งที่เป็นหลังคอนฯ ที่มันทั้งเต้นทั้งร้องกัน จนกลัวว่าเครื่องในมันจะทะลักออกมาทางรูหูและช่อง ปาก และเำีพียงแค่ชั่วโคตรของโคตรเสี้ยววินาที หรือจะหน้าทนยืนดูพวก เค้าจากทางกระจก / กล้องในมือถือ / เลนส์กล้องถ่ายรูป ที่ซูมจนเครื่องแทบพัง เป็นนานสองนาน ณ โคเรียทาวน์ เพื่อสังเกตพฤติกรรมในการกินของชิมชางมิน ณ ทงบังฯ และช็อตยุนแจตอนนวดแผนไทยที่เฮล์ธแลนด์ เป็นต้น
ทั้งหลายเหล่านี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น เราแจกแจงออกมาเป็น 7 ประการหลักๆ เอาเมนมาจากตัวเองเป็นหลัก (และคนรอบข้าง) ไม่ทราบว่าติ๊กถูกข้อไหนกันบ้างฮ๊า~
*
*
*
เฮ้อ.....ปีนี้จะได้ทำอะไรแบบ 7 ข้อนี้อีกบ้างไม๊น๊า???
ส๊าธุ _/l\_
^
^
^
เนี่ย !! ก็มายืนหล่อ เก๊กอ่อย ทำท่าอ้อยสร้อย X แตกยั่วเย้าอยู่ทุกวี่วัน
แล้วเค้าจะไปไหนร๊อดดดดดด ...
ปล. พี่หน่าบอกว่าอย่าลืม nottin' better โอเคฮับเดี๋ยวเค้าไปงมก่อน
อัพบล๊อกที่มหาลัย ไม่เวิร์กคอดๆ จะบลอคยูทูปทำติ่งไรก็ไม่รู้อ่ะ !! -_-"
5月31日 อัพแบบยาวย๊าววววววววฮิ๊ว~~~ววว กลับมาอัพแล้วเน่อ
หลายสิ่งหลายอย่างอัพเดทช้ากว่าชาวบ้านชาวช่องไปนานโข......
ก็เอาเป็นว่า สรุปรวบตึงเลยละกันโน๊ะ
* * * * *
อิเด็กทาสหัวใจของเค้าคัมแบ๊คแล้ว มาในมาดที่
เอิ่ม...คล้ายว่าจะทะเลาะ ตบตี หรือมีซัมติงบ้างอย่างกะสไตลิสต์มา -__-,,
ทัศนารูปเลยอย่ารีรอ
นี่คอนเซปโรมิโอนะเค๊าะ โรมิโอชนเผ่าที่ฟังกี้แบบกรดเลยเหอะ หึหึหึ
แถมอะไรอีกหน่ะ ไอ่หน้ากากแปลงร่างอ่ะ อาร๊าย~~~
/
/
/
อันนี้รูปจากเวปข่าว ภาพลวงตาเวลาออกข่าว เหอๆๆๆ
หมวกอ่ะ ใส่ไว้ให้เป็นอาจิณเถอะนะอิจง ถ้าจะถอด
ก็ปล่อยให้มันตกตามแรงดึงดูดของโลก กรุณาอย่าเซทตั้ง!!!
/
/
/
และฮืออออออ T______________T
ดูหัวอิจงเซ่ !!!
ไม่มีอีกแล้วพ่อหนุ่มหน้ามนคนหน้าหวาน เหลือแต่นกหัวขวานแล้วตอนนี้
พร้อมเศษขนตูดตัวเองเอามาห้อยคอ ชริ!!
แล้วก็ชายชเว เอาผมทัดหู สไตล์ลิสต์ไม่ได้แลดูหรือว่ามิโนหูกางจะตาย !!
อนยู แต่งตัวได้มิดชิดสุดละ น้องคีย์มาแนวพรานป่าล่าสัตว์ เข้าป่าไปพร้อมกะอิจงได้เลย!!!
สุดท้าย หนุ่มน้อยเทมิน มาแนวผมดัดหยิกใส่คอนแทคสีฟ้า
อื้อหือ...หล่อหวานขึ้นเป็น(สิบ)กอง
(เทมนิเหมาะกะตาสีฟ้าได้อย่างประหลาด)
เนื่องจากน้องชายตัวน้อยๆที่กลับมาในมาดใหม่ (ที่ดูงงๆนั่นแหล่ะ)
เป็นชายหนุ่มที่เริ่มม่อหญิงอย่างเปิดเผย
เพลงในมินิอัลลิบุ้มนี้ก็ถูกสรรสร้างให้มีเนื้อหาสอดคล้องกัน
ดั่งเถาวัลย์พันเกี่ยวเลี้ยวลดกันได้ถึง 6 เพลง
เรื่องราวทั้งหมดก็เกี่ยวกับค.รัก ค.สุข ค.เจ็บปวด
ที่ได้แรงบันดาลใจจากนิยายหง่อมๆแต่คลาสสิค
เรื่อง โรมิโอ แอนด์ จูเลียต
จุดนี้เมื่อได้ฟังเต็มๆแล้วพบว่า
มินิอัลลิบุ้มใหม่ ได้ทำการกระชากหัวใจอินูน่าคนนี้ไปแล้วตั้งแต่วินาทีแรก
ดฉพ. Please Don’t Go ที่แหกปากโดยอิจงและจินกิ
ขอเตือนว่า ใครอกหัก ฟังเพลงนี้ แถมยังรู้ค.หมายของเพลงนี้อีกแล้วไซร้
หึหึหึ ~~ อาจจะหยุดร้องไห้ไม่ได้สามวันแปดวันกันเลยทีเดียว
เพราะจริงจังมากมาย นอกจากเราๆจะกล่าวขวัญกันโดยทั่วแล้ว
ยังขอการันตีโดยพ่อเค้าเอง ฟังไม่ผิดหรอก
พ่อ เค้า เอง!!! ที่บังเอิญได้รับฟังเพลงนี้ในเย็นวันที่ 25 พค. 2552
โดยลูกสาวสุดที่รักเปิดมันอยู่วนไปวนมานั่นแหล่ะ
จนพ่อถามเค้าว่า เพลงนี้ของใครอ่ะลูก เพราะดีนะ เอาลงมือถือให้พ่อด้วย
และบัดนี้เพลงช้าหนึ่งเดียวในอัลลิบุ้ม
ก็ถูกจัดส่งลงมือถือพ่อเรียบร้อยโรงเรียนลำแสงสะเดิดแล้ว
เย้ส!! ก้าวแรกแห่งการนำเขยเข้าหาพ่อตา
แล้วก็ประเด็นเกี่ยวกับอิเด็กสุดท้ายจริงๆมันควรจะพูดแต่แรกรึเปล่าฟระ?
เย้ๆๆๆ ดีใจกะอิเด็ก 5 สีด้วยที่เดบิวท์ครบ 1 ปี(แสง 55+) แล้ว
ก็ไม่รู้จะเวิ่นยังไงอ่ะ
รู้แค่ว่าดีใจที่เลือกที่จะติดตาม ชื่นชม นิยม ตกหลุมรัก สนับสนุน
และยอมเป็นทาสรักของมันไม่ผิดวง !!
อิเด็กทำให้เค้าได้รู้จักสังคมใหม่ ได้เพื่อน ได้พี่ ได้น้อง
ที่สุดแสนจะสะเดิดระเบิดระเบ้อขนาดนี้
โอ๊ยย~สุขใจ 2เด้ง ^____^
พอละ เวิ่นแบบสรุปๆ
ไม่ขอกล่าวย้อนไปถึงรายละเอียดและการตามสถานการณ์ฟันเฟินในช่องปากของจินกิ
ที่เกิดอุบัติเหตุเล็กๆ แต่ทำเอาชาวเราจี๊ดใจน้ำหูน้ำตาไหลสงสารน้องนะ
เพราะว่าข่าวใหม่ ข่าวล่า
อีจินกิ หรือ ลีดเดอร์อนยู อาการดีวันดีคืน
และคาดว่าอิเด็กอาจจะกลับมาพร้อมสะเดิดอาทิตย์นี้
คือหายดีแต่ก็ยังไปพบแพทย์อย่าง’หม่ำเหมอ
ในเมื่อมีข่าวดีดีแบบนี้ เราก็เอาข่าวสะเทือนๆโยนทิ้งไปดีกว่าเนาะ
อิพี่ดีใจและก็ขอบคุณจินกินะคับที่ดูแลตัวเองจนอาการเจ็บทุเลาลงอย่างรวดเร็ว
ปล. ขอบคุณการอัพเดทจาก HJ และพี่หน่า ที่ทำให้อิใหม่ติดร่างแหแห่งความดีใจไปด้วย ^_____^
-------------------------------------------------------------
อ่า...ต่อไปเป็นบทความที่เค้าไปเจอมา ไม่รู้ว่ามีใครเคยผ่านหูผ่านตามากันบ้างไม๊เอ่ย? ในฐานะที่เค้าเดบิวท์เป็นทาสรักศิลปิน(เด็ก)เกาหลีมาได้แปด-เก้าเดือน เลยเอามาฝากให้อ่านกันเล่นๆ แต่อ่านแล้วมันเป็นอะไรที่แบบจริงสุดแสนจะจริงเลยเหอะ ป่ะ !!! ลองอ่านกันดู (จริงๆมี 7ข้อนะ แต่ขอลงไว้ 2 ข้อ ก่อนเอาไว้เผื่อเอนทรี่หน้าไร้เรื่องเวิ่นอ่ะ แหะๆ)
วิถีชีวิต ของผู้หญิงที่ติดหนี้ "ลีซูมาน"... Credit : pA_Aq@tvxqfiction.invisionplus.net and seaway@sjcc + jpeg@popcornfor2
เอสเอ็ม เอ็นเตอร์เทนเมนท์ ขาาาาาาาาาาาาาาาาาาา~ เคยรู้สึกมั้ย...ว่าชาติที่แล้วเราคงเคยทำบุญร่วมชาติ ตักบาตรร่วมขัน (?) จนทำให้เราเป็นหนี้เวร หนี้กรรม หรือหนี้รัก (??) บ้างอะไรบ้างก็เถอะ... อันนี้ไม่สามารถรู้ได้ รู้แค่ว่าชีวิตนี้เยี่ยงเป็นหนี้ (เงิน) คุณซูมาน แห่งค่ายเอสเอ็ม... แน่นอนว่าวิถีชีวิตแห่งผู้หญิงติดหนี้ SM ย่อมจะมีหลายหนทางที่แต่ละคนจะเลือกเดิน (นี่เมริงพูดถึงเรื่องผู้ชาย ด้วยความจริงจังและโคตรจะเป็นทางการได้ขนาดนี้เชียวหรือ -w-“) และนี่คือวิถีชีวิต (ส่วนหนึ่ง) ของเฉพาะตัวเราเอง...เงง...เงง (เอคโค่)
1. หาเงินไปให้ผู้ชายค่ายนั้น เยี่ยงเป็นคนในครอบครัว ไม่ว่าจะเป็นการอุปโลกน์เพื่อให้มีความสุขทางใจเล็กๆก่อน ว่าคนนั้นเป็นน้องเรา คนนี้เป็นพี่เรา คนโน้นเป็นสามีเรา ส่วนข้างๆนั่นก็ลูกบ้างก็อะไรบ้างก็ตามที ฉะนั้น!! เราจึงเต็มใจอย่างยิ่งที่จะสละเงินอันหามาได้อย่างยากลำบาก เอาไปเลี้ยงปากเลี้ยงท้องพวกผู้ชายเหล่านั้น ทั้งที่ตัวเองแทบไม่มีจะแดร๊ก~ (-*-) ถึงเงินที่เราเสียไปกับของลิขสิทธิ์ (ของไพเรทไม่พูดถึง...เหอๆ) จะไม่ใช่เงินทั้งหมดของผู้ชายเหล่านั้นก็เถอะ แต่มั่นใจว่าอย่างน้อยส่วนหนึ่งแน่ๆ ล่ะ จะถูกใส่พานถวายเยี่ยงเป็นของบรรณาการส่งตรงถึงบัญชีธนาคารของพวกผู้ชายเหล่านั้น (และตาลุงคนนั้น) ด้วยเหตุผลง่ายๆที่ว่า.....ให้เงินลูกใช้ อุดหนุนความตั้งใจน้อง สามีกับภรรยาต้องสนับสนุนซึ่งกันละกัน... ยกตัวอย่างง่ายๆ... ซื้อผ้าขนหนูปรินท์ชื่อพวกเค้า ทั้งที่ไม่ได้มีโอกาสเอามันไปโบกในคอนซักหน่อย (หรือโบกไปมันก็ไม่เห็น เพราะมุมที่เรานั่งอยู่เกินขอบเขตคลองสายตาเค้า) เพนไลท์ สวยดี เผื่อเอาไว้ใช้ที่บ้านตอนไฟดับ (บ้าแล้ว...จะเห็นอะไรได้ยังไงวะ~! ไฟแค่นั้น) เสื้อปรินท์โลโก้คอนฯ ใส่เหมือนพวกเึค้าแล้วสุขใจ เหมือนแฟนกันที่ใส่อะไรเป็นคู่ๆ (อนึ่ง...ความจริงที่น่าเจ็บปวดใจคือ มีคนอีกเป็นล้านครับพี่น้องที่ใส่เหมือนกัน) ประมาณนี้เป็นต้น
2. โหลดแหลก เยี่ยงที่บ้านเป็นโรงงานผลิตเอ็กซ์เทอร์นัลฮาร์ดดิสก์ และแผ่นเปล่าปรินท์โก้
เปิดคอมฯ ขึ้นมาทีนึงเนี่ย…ขอให้ได้โหลดไว้ก่อนเหอะ หาอะไรก็ได้ (ที่เกี่ยวข้องกับผู้ชายเหล่านั้น) โหลด (หาไม่เจอ..คุ้ยตามแฟนคาเฟ่กับยูทูบว์เดี๋ยวก็เจอ...ฮา) ถ้าเปิดคอมแล้วไม่ได้โหลดอะไรอยู่ ก็รู้สึกเหมือนเสียเวลาไปเปล่าๆปลี้ๆ...เนอะ และแน่นอน...จะหาอะไรโหลดที แม่ก็จะเสาะหาลิงค์มันทุกเว็บ ทุกบล็อค ทุกสัญชาติ เยี่ยงซีไอเอตามล่าหาอาชญากรข้ามชาติก็ไม่ปาน... แน่นอนอีกเช่นกันว่าในคอมฯ จะมีโปรแกรมช่วยโหลดอย่างน้อยก็หนึ่ง และมีโปรแกรมโหลดเฉพาะอีกหลาย ที่คุ้นเคยชื่อกันดีและเป็นมิตรกันมายาวนานก็เช่น คลับบ็อกซ์ และ/หรือ บิตทอเรนต์ ไม่ต้องห่วงว่าโปรแกรมเหล่านั้นจะเต็มเปี่ยมไปด้วยภาษาแม่ของพวกผู้ชายเหล่านั้น... ที่เราโคตรจะไม่คุ้นเคย อ่านไม่ออก ไม่กระดิกอะไรซักอย่าง ไม่ต้องแคร์ว่าโปรแกรมพวกนั้นจะมีขั้นตอนการ Install หรือระเบียบการสมัครสมาชิกที่วุ่นวาย เรื่องมากแค่ไหน เชื่อเหอะ...พลังแห่งความอยากโหลดจะเอาชนะทุกอย่างให้เราเอง ไม่ว่าเว็บนั้นจะเป็นภาษาจีน เกาหลี ญี่ปุ่น รัสเซียตอนใต้ (ห๊ะ~??) หรือภาษาดาวพลูโตก็ตามที เราจะสามารถหาหนทาง จนโหลดเอาของออกมาจากในนั้นได้ ประหนึ่งมีวุ้นแปลภาษาของโดเรม่อนอยู่กับตัว !!! รวมไปถึงพลังอันหาจุดสิ้นสุดไม่ได้อย่างการคาดเดา มั่วสาดศาสตร์จนใช้งานโปรแกรมโหลดมันได้แหละเอ้า~! เชื่อเหอะว่าคนที่เป็นแบบนี้ มันย่อมทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะให้ได้มาซึ่ง (ไฟล์) ผู้ชายเหล่านั้น เพราะไม่ว่าจะเป็นรูป วิดีโอ เพลง หรืออะไรใดๆ ก็ล้วนแล้วแต่เป็นออพชั่นสนองกิเลสในการเสพผู้ชายเหล่านั้นของตัวเราล้วนๆ หรือจะเถียง?? ------------------------------------------------------------- อ่านจบไป 2 ข้อแล้วเป็นไงกันบ้างจ๊ะ... สำหรับเค้า อ่านแล้วเหมือนเห็นภาพรวมๆ สิ่งที่ตัวเองกำลังเป็นอยู่ ถูกถ่ายทอดผ่านตัวหนังสืออกมาให้เห็นเป็นรูปธรรมชัดเจนขึ้นอ่ะ อาจไม่เต็มที่เท่าพี่คนที่เขียนเรื่องนี้ แต่ทุกอย่างก็มีพื้นฐานครือๆกันอ่ะเนาะ แหม๊.....พออิเด็กคัมแบ๊คแล้วแบบนี้ วังวนชีวิตของผู้หญิงที่ติดหนี้ "ลีซูมาน"...ก็เริ่มเข้มข้นอีกครั้งแล้ว ฮิ๊ว~~~
5 ข้อที่เหลือ เอาไว้คราวหน้านะค๊า ~ รับรองว่าเด็ดดวงทรวงในเหอะ -------------------------------------------------------------
สุดท้ายจริงๆละ
.....เธอไม่ได้ทำอะไรให้เราไม่พอใจ แต่เธอทำให้เราน้อยใจ ที่บอกว่าคงห้ามให้เราคิดอะไรไม่ได้.....ถ้ารู้ว่าเราจะคิดอะไรมากมายแล้วทำไมถึงยังจะเลือกตัดสินใจทำให้เราคิด .....เธอบอกว่าก็ยังรัก ... แต่เราก็อยากบอกเธอเหมือนกันว่า เราไม่ได้ต้องการคำบอกรัก เราต้องการสิ่งที่เรียกว่าความใส่ใจ เราแค่อยากได้ยินคำว่าขอโทษจากความรู้สึกเธอจริงๆ ไม่ใช่การแก้ตัวแล้วแถข้างๆคูๆว่าไม่ใช่อย่างนั้นไม่ใช่อย่างนี้
เราไม่ซี้แหง๋ตาย ใจสลาย อ่อนแรงเป็นลมล้มพับหรอก ถ้าต่อจากนี้ไปเราจะไม่ได้ยินว่าเธอบอกว่ารัก ความใส่ใจตะหากที่เราโคดจะต้องการ... ทำดิ่ ทำมันดีกว่าพูดนะ
ขอบคุณพี่สาวทั้งสาม พี่หน่า พี่โรส พี่บิว(ฟังเค้าเวิ่นสุดริด) และน้องสาวอีกหนึ่ง กิ๊กปู้ (มันยกเอาทฤษฎีล้านแปดมาโอ๋เค้าสุดๆ) ขอบคุณที่ให้กำลังใจเค้าน๊า~~ เค้าอ่ะหวังใจไว้ว่าจะไม่เป็นแบบนี้นานๆหร๊อก เสียเวลารักเด็กหมด !! ฮี่ๆๆๆ เอาจริงๆแค่มันเลี้ยงข้าวเค้าสามวัน อวยอิจงให้เค้าได้ยินสี่ห้าประโยค และตกปากรับคำซื้อซีดีให้เค้าอีกซักปก ขี้คร้านจะหายปลิดทิ้งเหอะ 5555+++
^____________________________________^
沒有使用中的類別。
|
|||
|
|